Dagboek

Click here for English textEnglish
Nederlands

Evelien's HomepageHomepage
Dagboek
Evelien's Audio ColumnsColumns
Evelien's ZoekmachineZoeken
Evelien's ToneelpaginaToneel
Evelien's Acorn paginaAcorn
RobocupRobocup
Evelien's BookmarksLinks
GamesGames
Evelien's CVCV
Evelien's BBS emulatieBBS



Labels

Eindhoven
Elektorlive
Elektronica
Gniffels
Make-up
Medisch
Nieuw-Zeeland
Second Life
TenT
Transitie
Treinen

2004-07-10

Braai 

Vandaag hebben we een 'braai' gehouden. Zo noemen ze in Zuid-Afrika een barbeque en daar hebben we ook een heel handig soort barbeque leren kennen: De Scottelbraai! In het Kruger wildpark stonden ze op elke picknickplek klaar voor de gasten. (En er was ook personeel aanwezig om ze voor je schoon te maken...)
Het is een heel simpel apparaat. Je schroeft een buis bovenop een campinggas-fles en daarbovenop komt de brander, die veel lijkt op de grootste gaspit van je fornuis. Die brander wordt beschermd tegen de wind door een soort metalen schaal. Daar bovenop komt dan een braadpan, een soort platte wok. Je kunt er vrijwel alles op klaarmaken, net als op een barbeque.
Maar nu hebben we een hulpstuk bij onze scottelbraai gekocht. In plaats van de pan komen boven de brander twee metalen schalen, die het vet opvangen en de warmte verdelen. En daarboven komt dan een rooster. Voilá: Dit is ècht barbeque'en. Maar dan zonder al die vieze houtskool, zonder rook en zonder problemen om het vuur aan te steken. Heerlijk!

Onze gasten waren allemaal toneelamateurs. We noemen onze groep 'De Restantjes'. Dat is, omdat we vroeger de helft van een toneelvereniging waren. Op een kwade dag ontstond er ruzie in de club en toen is de helft van de club, inclusief het hele bestuur ermee gestopt. Waar die ruzie ook alweer over ging is me al een paar keer opnieuw uitgelegd, maar ik blijf het vergeten. Het had vast iets te maken met mensen die heel veel werk voor de club deden en weinig waardering kregen, tegenover anderen die niks deden, maar wel alles beter dachten te weten. Ach ja, zo gaat het toch zo vaak...
We hebben de naam van de vereniging gegund aan de andere helft van de leden, die wel wilden doorgaan en zo werden wij: 'De Restantjes'...

Het is veel werk, zoveel gasten in je huis, Maar het geeft voldoening, zeker als iedereen het zo naar haar zin heeft. (Sinds ik mezelf tot het vrouwelijk geslacht reken, is er nog maar één mannelijk lid van "De Restantjes" en die kon er vandaag helaas niet bij zijn)...



<< Home

Volg deze blog

© 1985-2006 E.G. Snel

This page is powered by Blogger. Isn't yours?