Dagboek

"Fiesta del Sol & Confetti is uitgegroeid tot een unieke combinatie van muziek en straattheater. Het is daarmee een festival geworden dat de bezoekers zowel cultuur als entertainment biedt, via steeds verrassende en afwisselende muziek- en theateracts. Een gevarieerd aanbod van diverse internationale muziekstijlen en straattheateracts zorgt voor feestelijke sfeer en ambiance en een groot en enthousiast publiek."

Nou, een middagje theater in de zonnige stad zag ik wel zitten! Maar het theater is niet de hoofdmoot van dit festival en dat merk je toch duidelijk. Om te beginnen hebben we op de markt Duo Savar gezien. Zij brachten een knappe arcobatiek-act. Nou vind ik acrobatiek over het algemeen nogal saai, maar ze brachten er een leuk spelelement in met hun "spel van aantrekken en afstoten"...

Toen zijn we maar eens iets gaan drinken op een terras. Maar ik vond het daar niet echt ontspannen zitten. Je kon nauwelijks met elkaar praten van de herrie van vier verschillende soorten muziek door elkaar. We konden er wel genieten van 'lopend theater'. Zo zagen we een 'politieman' rondlopen met Bromsnor-snor, blauw zwaailicht op de pet en een fiets met sirene. [Later is me uitgelegd, dat die agent dus LeoNARdus was.]

En ook 'Sky Dreams' kwam voorbij: "...grote dansende luchtsculpturen en choreografische elementen. Er wordt een artistiek spel gevoerd op de wind..." Mooi!


Om drie uur werd LeoNARdus verwacht in de Nieuwstraat, maar we zagen nergens een podium waar hij zou optreden. [Later bleek, dat we hier niet LeoNARdus gezien hebben, maar één van de creaties van "Gentle Mental". LeoNARdus was de politieagent, zoals hiernaast afgebeeld...] Hij had ook geen podium nodig! Opeens zagen we hem aankomen. Gekleed in... Ja, in wat? Het was een soort beestenvel. Hij zag er uit als een holbewoner. Hij zocht kontakt met de mensen. Hij keek ze bijvoorbeeld op een heel vertederende manier aan. Of hij liep een stukje met ze op. Dan klom hij weer in een boom. Dan weer benaderde hij een jong stel, kletste even, duwde de man speels opzij, tilde de vrouw op en liep met haar weg. Alles even speels en vriendelijk, gewoon leuk. Soms liep hij ook op handen en voeten en zocht kontakt met een hond. Hij kwam ook op ons af en at even gretig mee van Julia's frietje speciaal. Hij bood mij ook een frietje aan en hoewel ik mijn friet liever met satésaus eet, kon ik het niet afslaan ;-)

Daarna was het tijd voor de sambadromô: "In een optocht van ongeveer 12 sambagroepen waant de bezoeker zich al snel in Rio de Janeiro. De zware trillingen van de grote trom, de surdo, worden gevoeld in alle ledenmaten en het opzwepende ritme zorgt ervoor dat men niet stil kan staan." Nou, dat klopte! Ik kan echt niet stil blijven staan bij zoiets! Het swingde de pan uit! Natuurlijk waren er de schaars geklede danseressen in Braziliaanse stijl en meer dan tien samba orkesten, bijvoorbeeld "She Boem" - je raadt het al - een drumband geheel bemand door vrouwen!

We namen een witbiertje op een terras in de buurt van het stationsplein. In het gedrang vielen me twee dames op, die duidelijk 'overdressed' waren voor een middagje in de stad. Geen wonder! Het bleken twee van de actrices in het volgende stuk, dat we gingen zien. Het optreden van Tri:
"Drie vrouwen in een eigen vertrouwde omgeving. Drie werelden die van elkaar gescheiden zijn en op zichzelf staan. Voorbijgangers kunnen toegeven aan hun voyeuristisch genoegen en vormen hun eigen beeld van het leven van de vrouwen die zich onbespied wanen. Onbespied in hun privé-domein, verzonken in de vredige continuïteit van dagelijkse bezigheden.
Maar dit vredige beeld wordt verstoord door een plotseling omschakeling, een moment van ontwaken…"
Middenin de nieuwstraat had elk van de actrices een eigen decortje. Een vloerkleed met een bed voor de eerste, een geblokt stuk zeil met een toiletpot voor de tweede en een vloerkleed met stoel, tafel en vogelkooi voor de derde. Jammer genoeg was de verstaanbaarheid slecht door de enorme herrie in de stad. Ik vrees, dat veel toeschouwers er weinig of niets van hebben begrepen. Maar het was zeker een leuk kijkspel!
Dat gold trouwens ook voor Sam Shine: "Deze hoogbenige dames hebben de wereld aan hun voeten, tenminste dat denken zij. In al hun schoonheid dansen en sjansen, flaneren en flirten ze..."

Uitgebreide informatie kan worden gevonden in: www.fiesta-del-sol.nl



<< Home