Dagboek

Vandaag ben ik naar een crematie geweest. Het was opnieuw een belangrijke stap in mijn coming out. Bij mijn schoonfamilie is Evelien al een tijd bekend en geaccepteerd, maar bij mijn eigen familie is dat nog niet zo ver. Om nog maar te zwijgen van de vele familieleden en kennissen van de overledene.

Het was enorm druk, ik denk dat er meer dan 200 mensen aanwezig waren. En er waren dan ook niet genoeg zitplaatsen in de aula. De laatsten, die binnenkwamen moesten wel blijven staan. Ik zou dan zelf een bescheiden plaatsje achteraan uitgekozen hebben, maar mijn partner is niet zo timide als ik, dus die liep helemaal door naar voren, waar we alles goed konden zien, niet ver van de kist...

En het publiek had dan ook alle gelegenheid om ons te bekijken, natuurlijk. Hoewel er een erg goede spreekster was, die een zeer boeiend verhaal over het leven van Corry hield, was er denk ik niemand, wiens ogen niet regelmatig even afdwaalden in onze richting.

Nee, ik ben nog lang niet 'passable' genoeg...

Maar natuurlijk werd ik, zoals altijd, geaccepteerd. En ik kreeg nog verschillende positieve reacties!



<< Home