Cantate 50 is ons slechts in postume kopieën van kopieën overgeleverd. Hoewel zij slechts één deel omvat en ongeveer 4 minuten duurt, is zij door de oude Bach Gesellschaft gerangschikt onder de cantates (definitie: "een meerdelig vocaal muziekstuk") omdat men veronderstelde dat zij het openingskoor van een volledige - maar verloren gegane - cantate heeft gevormd; in de overlevering van Bachs uitvoeringsmateriaal was het niet ongebruikelijk een groot koor af te zonderen van de rest van de cantate. Dat BWV 50 tot een cantate heeft behoord is allerminst voor de hand liggend want over een achtstemmig dubbelkoor kon Bach normaliter niet beschikken. Ook het opvullen van fuga's met stemmen (zoals hier veelal in Koor II) die niet of nauwelijks thematisch materiaal inbrengen ("_" in het schema) was niet Bachs gewoonte. Mogelijk heeft Bach zelf ooit de vijfstemmige koorfuga geschreven en heeft een latere hand die tot dubbelkoor uitgebreid; met een reductie tot vijf stemmen zou weinig substantieels verloren gaan.  (Een dergelijke reductie werd door Jan Kleinbussink vervaardigd en is op Koopmans opname te horen, naast de dubbelkorige versie.)
De tekst komt uit het laatste bijbelboek, de Openbaringen van Johannes (12:10), een passage die behoort tot de epistellezing op de feestdag van de Aartsengel Michael (Sint Michiel, 29 september), een feest waarvoor we uit Bachs vruchtbare cantatejaren werken kennen uit 1724 (Herr Gott, dich loben alle wir, BWV 130) en 1726 (Es erhub sich ein Streit, BWV 19), maar niet uit 1723, toen Bach wel erg gecharmeerd was van permutatiefuga's (zie onder), en wie anders dan Bach zou deze body van dit torso hebben kunnen schrijven? Ook wijst de bezetting met drie trompetten en pauken op een Leipziger feestdag.
Aartsengel Michael is in de Openbaringen-passage verwikkeld in een strijd met de draak; de tekst klinkt wanneer hij die verslagen heeft. en symboliseert de overwinning van de krachten van het licht over die der duisternis. Ook overigens staat Michael bekend om zijn strijdbaar karakter. Hij wordt vaak afgebeeld met vlammend zwaard en het verbaast dan ook niet dat Bach het grootste deel van de tekst onderbrengt in een martiaal fugathema.(1) dat vanaf zijn overrompelende inzet vrijwel permanent klinkt, waarvan tweemaal in de eerste trompet en éénmaal in de eerste violen. De rest van de tekst klinkt en wordt herhaald in vier contrapunten (‘tegenthema's', de nrs 2, 3, 4 en 5 in het schema hieronder) en uiteindelijk ook in een vijfde contrapunt dat ik "1^A" heb gedoopt omdat het de  omkering van het hoofdthema is. Deze contrapunten worden met het primaire fugathema en met elkaar gecombineerd op de systematische wijze die het schema in beeld brengt en de naam permutatiefuga heeft gekregen; het is de meest strakke soort fuga, zonder vrije episoden die voortborduren op thema-fragmenten. De gehele koorfuga bestaat uit twee even lange delen van 68 maten, elk bestaande uit acht, resp. zeven fasen van 7 maten, en ieder afgerond met een niet-fugatisch slot vol luidruchtige fanfares. Hoogtepunt van dit spectaculaire stuk vormt de passage (m.83-104) waarin achtereenvolgens alten, tenoren en bassen het thema (1, in koor I) combineren met  zijn omkering (1^A, in koor II). Strijkers en de drie hobo's spelen veelal colla parte met koorstemmen.

Nun ist das Heil und die Kraft und das Reich und die Macht unsers Gottes seines Christus worden, weil der verworfen ist, der sie verklagete Tag und Nacht vor Gott

Nu is het heil en de kracht en het rijk en de macht verschenen van onze God en zijn gezalfde omdat diegeen (nl de Satan) verslagen is die hem dag en nacht aanklaagde bij God.

 

	maat:	1	8	15	22	29	36	43	50	57	69	76	83	90	97	104	111	118        136
	(tr.1)1					1	(ob.1)1A	(vi.1)1		_	_				_	_	1	_
KOOR I	S				1	2	3	4	2	_	(1)	1	2	3	4	5	1A	_
	A			1	2	3	4	5	5	_	_		1	2	3	4	_	_
	T		1	2	3	4	2	3	4	_	_			1	2	3	_	_
	B	1	2	3	4	5	1	2	3	_	_				1	2	_	_
KOOR II	S					1A		1		_	1	2	3	4	4	1	2	_
	A					_		_		_	_		1A	5	3	_	5	_
	T					_		_		_	_			1A	2	_	3	_
	B					_		_		_	_				1A	_	4	_