Patrick de Bruin: idealist of oplichter? Antifascistische onderzoeksgroep Kafka Dat extreemrechts in Nederland een versplinterde indruk maakt en dat verschillende organisaties en personen elkaar het licht in de ogen niet gunnen weet de gemiddelde Alert!-lezer inmiddels wel. Wat minder bekend zal zijn, is het feit dat er af en toen mensen zijn die maling hebben aan al deze ruzies. Zij zijn lid en soms zelfs actief betrokken bij heel verschillende organisaties. Zelfs als dat heel veel vraagtekens oproept. Een van de extreemste voorbeelden daarvan is Patrick de Bruin (Pieter Gerrit de Bruin, 1979) uit Veenendaal. Patrick de Bruin actief als anti-antifa-fotograaf in Apeldoorn tijdens een demonstratie van de NVU, 17 mei 2003     Aan het begin van het nieuwe millennium duikt Patrick de Bruin op binnen het extreemrechtse landschap. Vanaf 2000, De Bruin is dan 21, gaat hij deelnemen aan het Stormfront-forum. Via dat forum zoekt hij contact met alle mogelijke extreemrechtse organisaties en loopt binnen de kortste keren hun bijeenkomsten af. Aanvankelijk raakt hij betrokken bij Voorpost en bij de Nieuwe Nationale Partij. Wonderlijk genoeg combineert hij dit vanaf het begin met openlijke interesse voor het Derde Rijk en het nationaalsocialisme. Dat is opmerkelijk, omdat de NNP en Voorpost zich veel burgerlijker en gematigder profileren dan bijvoorbeeld de nationaalsocialistische Nederlandse Volks-Unie. Dat deert De Bruin echter niet. Het zal zelfs de rode draad in zijn politieke activiteiten worden om betrokken te raken bij zoveel mogelijk verschillende organisaties. De eerste twee jaar van zijn carrière is Patrick de Bruin een erg actieve, maar verder onopvallende extreemrechtse activist, met hooguit een brede interesse. Maar medio 2002 verandert dat wanneer Patrick betrokken raakt bij het anti-antifawerk. (1) Hij maakt foto's van vermeende tegenstanders bij NVU-demonstraties. Die foto's laat hij vervolgens plaatsen op de site van Weerwolf Nederland. Weerwolf Nederland was een project van de groep neonazi's rond Eite Homan. Het betrof een website met een grote hoeveelheid willekeurige foto's, namen en adressen van vermeende tegenstanders, journalisten, politici en willekeurige joden. Vooral het radicaal antisemitische en gewelddadige karakter van de site was opvallend. De betrokkenheid van Patrick de Bruin is opvallend te noemen omdat hij door de NVU ingedeeld wordt bij de 'gematigde volksnationalistische vleugel" van die partij. (2) Binnen en buiten de extreemrechtse scene krijgt De Bruin hierdoor een steeds duidelijker profiel, maar dat leidt niet tot duidelijke keuzes van Patrick zelf. Naast betrokkenheid bij de NVU, NNP en Voorpost wordt hij ook nog lid van de neonazistische gabber-organisatie Stormfront Nederland (SFN) en bestuurslid van de Vereniging van Nederlandse Nationalisten (VNN). Veel diverser kan je het eigenlijk niet krijgen. SFN stond voor een soort rudimentair neonazisme, gecombineerd met een hoog drugs- en hooligangehalte. De VNN wil het nette gezicht van het rechtsextremisme zijn: nationalisme, een beetje xenofobie, Groot-Nederland, gecombineerd met een rustige en nette uitstraling. Deze laatste organisatie, onder leiding van Ronald van der Wal, heeft bovendien een sterke afkeer van neonazi's, de NVU en NVU-leider Kusters in het bijzonder. Het werd steeds moeilijker voor de objectieve buitenstaander om een touw vast te knopen aan de loyaliteiten van Patrick de Bruin. In 2005 bleek dat niet allen te gelden voor buitenstaanders, maar ook voor NVU-leider Kusters. De NVU plaatste toen een uitgebreid scheldstuk over de VNN in het partijblad en op de website. Patrick de Bruin, die op dat moment nog steeds NVU-lid is, wordt daarin met de grond gelijk gemaakt: 'Na 3 Rudolf Hess marsen te hebben meegelopen in Wunsiedel vraagt menig NVU partijgenoot zich af wat doet een NVU-er als penningmeester bij de VNN? Hij is de weg even kwijt denk ik. Patrick onderhoudt naast de VNN ook contact met Voorpost, Nieuw Rechts, Groep Wilders, NA en dook op 19 maart ook ineens op bij een bijeenkomst tegen repressie van BBET, waar revisionist Siegfried Verbeke sprak. Terwijl dit helemaal niet mag van de VNN, en een groep NVU-ers was er ook en je bespeurde een lichte schrik van Patrick alsof hij betrapt was. Het contact van Patrick de Bruin met de Groep Wilders was voor mij de druppel die de emmer deed overlopen! Waarom moet iemand uit de NVU contact zoeken met de groep Wilders. Gezonde volksnationalisten doen dit niet, alleen AIVD-ers of dwalende rechts-populisten. De voormalige baas, Martin Loos, van Patrick de Bruin, Zuiderster Fin. Dienstverl. en Hyp. BV., is zelf werkzaam geweest voor de AIVD. En toonde altijd buitengewoon veel belangstelling voor Patrick z'n zogenaamde rechts-radicale overtuiging. (…) De organisatie van de VNN is dan ook antinationaal-socialistisch en daarom is Patrick de Bruin zijn lidmaatschap kwijt en heeft hij nu een abonnement. Als een u-boot was Patrick aanwezig in de NVU pikte hier en daar informatie op en dook weer onder, wel of niet in opdracht van de AIVD / VNN kunnen wij niet bevestigen noch uitsluiten! Deze reactionaire krachten zijn van het zelfde soort als de Generaal van Stauffenberg en zijn verraderskliek! Nooit mogen de reactionaire krachten erin slagen om hun walgelijke ideeën binnen de beweging door te zetten. Met alle legale en vreedzame "middelen" moeten wij dit voorkomen!' (3) Dat 'nooit' en 'reactionaire krachten' bij de NVU relatieve begrippen zijn, blijkt een jaar later wanneer het partijblad een 'eerherstel' voor Patrick de Bruin plaatst en hem als goedmaker gratis lidmaatschap aanbiedt tot en met 2008. De Bruin is dan nog steeds bestuurslid van de VNN. De laatste tijd lijkt Patrick de Bruin het gedoe rond NVU en VNN overigens achter zich te laten. Hij is niet meer zichtbaar betrokken bij de NVU (al loopt zijn gratis lidmaatschap nog steeds door) en sinds kort is hij ook bestuurslid af bij de VNN. De Bruin richt zich momenteel vooral op Voorpost. Hij is actief betrokken bij bijeenkomsten en acties. Muziek Alsof het niet genoeg is bemoeit Patrick de Bruin zich, naast al deze partijpolitieke en organisatorische beslommeringen, ook al jaren intensief met muziek. De Bruin is zelf amateur-muzikant. Hij speelde trombone in een lokale harmonie en speelde volgens eigen zeggen ooit nog eens in een punkbandje. Maar daar gaat het hier niet om. Het extreemrechtse wereldje heeft ook zijn eigen muzikale verschijnselen. En ook in dit wereldje is De Bruin buitengewoon actief. In 2002 bezoekt Patrick de Bruin een Blood & Honour-concert, waar onder andere de Nederlandse band Brigade M speelt. Dat blijkt inspirerend te werken, want Patrick de Bruin zal nog vele concerten bezoeken in binnen- en buitenland. Maar Patrick laat het niet bij alleen concertbezoeken. Hij gaat zich er ook actief mee bemoeien. Aanvankelijk begint hij een eigen verzendlijstje met informatie over extreemrechtse concerten in Nederland en omstreken. Een jaar later start hij een handeltje in illegale kopieën van extreemrechtse cd's. Dat blijkt een voorbode van de site RightMusic, die De Bruin in de lucht brengt. Via deze site biedt hij vele gigabytes aan extreemrechtse muziek en video's aan om te downloaden. Behalve deze praktijken, die meer aan diefstal dan aan politieke actie doen denken, draagt Patrick de Bruin echter ook zijn steentje bij aan de muziekscene. Hij is betrokken bij de organisatie van concerten, zorgt voor de verzending van bulkmails van diverse bands en zou volgens geruchten ook zo nu en dan muziekprojecten financieren. Of dat laatste ook echt gebeurt is echter de vraag, wij hebben er geen harde bewijzen voor gezien. Gezien de betrouwbaarheid van de verdere financiële handel en wandel van De Bruin (zie kader) kan je daar de nodige vraagtekens bij zetten. Deze vraagtekens kan je eigenlijk bij alle politieke activiteiten zetten. Want wat motiveert De Bruin om de keuzes te maken, zoals we die beschreven hebben? Noten: (1) Extreemrechts wil politieke tegenstanders in kaart brengen en intimideren. Omdat het hier onder andere om antifascisten gaat wordt hier de term "anti-antifa" voor gebruikt. (2) Dat wil overigens niet zeggen dat Patrick de Bruin geen last heeft van antisemitische oprispingen. Zo verweet hij bijvoorbeeld Nieuw Rechts en de NNP dat ze samenwerken met joden. (3) Wij Europa 14 (2005). Patrick de Bruin als kleine ondernemer Maakt Patrick de Bruin zich al niet bepaald populair met zijn radicale ideeën, zo mogelijk nog bonter maakt hij het in zijn professionele leven. De Bruin lijkt een 'vrije jongen' van de slechte soort, die weinig waarde hecht aan een goede naam of tevreden klanten. Zo raakt hij in 2002 betrokken bij grootschalige spam-activiteiten.. Hij doet dit in drie varianten. Hij verstuurt commerciële spam om geld te verdienen. Daarnaast verstuurt hij extreemrechtse spam om propaganda te maken en als laatste stuurt hij spam met een valse afzender om anderen in diskrediet te brengen. Omdat spam en spambestrijding op dat moment nog in de kinderschoenen staat, lijkt hij dat straffeloos te kunnen doen. Zelfs zijn internet-provider grijpt niet in en laat hem lange tijd zijn aansluiting behouden. Hij maakt het ondertussen zo bont dat hij op diverse sites 'de ongekroonde spamkoning van Nederland' wordt genoemd. Niemand, ook Patrick de Bruin niet, houdt op dat moment rekening met een nieuw internetinitiatief. Weblog's met een actieve en creatieve achterban zoals GeenStijl en Retecool. De redactie en fans van deze weblog's hebben aan veel een hekel, maar spammers scoren op dat moment erg hoog op hun haatlijst en dus beginnen ze over Patrick de Bruin te schrijven. En dat zorgt ervoor dat de actieve achterban De Bruin flink te grazen neemt: kilo's ongefrankeerde post, een gehackte website, afgesloten internet. Dat soort dingen. Je zou verwachten dat De Bruin zich met deze acties ook niet populair zou maken bij zijn eigen achterban (wie zit er nou te wachten op een spammer?). Maar niets is minder waar. Nadat een antispam-organisatie de activiteiten van De Bruin in de publiciteit heeft gebracht, wordt binnen het extreemrechtse wereldje opgeroepen om De Bruin te steunen en de mensen achter de antispam-organisatie te bedreigen. Dat gebeurt vervolgens op grote schaal. Patrick de Bruin leert hiervan dat het verstandig is om niet al te open te zijn over zijn impopulaire activiteiten. Wat hij in ieder geval niet leert is om zich helemaal niet meer met spam te bemoeien, dat doet hij pas op het moment dat spammen strafbaar wordt gesteld. Naast het spambedrijfje heeft De Bruin sinds een aantal jaren een vrij obscure internethandel in hypotheken en verzekeringen. Hij richt zich daarbij op mensen met een BKR-registratie (mensen met schuldproblemen) die niet in aanmerking komen voor gewone leningen. Hoewel het onprofessionele karakter van zijn internetpagina's afspat, blijken er toch mensen zo desperaat te zijn dat zij met De Bruin in zee gaan. Hoe dat afloopt is te volgen op een internetforum waar mensen berichten kwijt kunnen over oplichters: "Daarna heb ik hem ge-emailt dat hij het geld dan maar moest overmaken. Zijn smoezen om niet te betalen varieerden per email" "Oke even voor de duidelijkheid. We hebben hier met een verduisteraar, crimineel en boef te maken. Hij is een gladde kerel met enorme mooie praatjes. Maar de grootste boeven zijn mooipraters. Daar komen ze ver mee, totdat ze in de bak belanden of de verkeerde mensen tegenkomen in zijn criminele wereldje. Dus mensen: kijk uit voor deze Patrick de Bruin uit Veenendaal. Als er mensen zijn die zijn telefoonnummer, adresgegevens of msnadres willen. Vraag het me." (uit: Alert!, nummer 2, juli 2008. Alert! is een uitgave van de Anti-Fascistische Actie Nederland - AFA)