Het nare is dat ze waarschijnlijk elke fiets een ander ID geven en daarmee gekoppeld kan worden aan een vermoedelijke berijder. (waarbij dat “vermoedelijk” flot zal veranderen in waarschijnlijke of zekere)
Een chip in carbonframes die “FIETS” terugroept naar een lezer in de weg, zoals mijn stalenframe het veld van de lus in de weg beinvloed; dat is een oplossing waar ik zo op het eerste gezicht weinig problemen mee heb. Behalve dan misschien dat er goedkope knutselpakketjes zullen komen waarmee je je kunt voordoen als peloton.

En waarom moeten we voor korting in het OV onze personalia opgeven? Waarom niet 2 soorten anonieme pasjes? Een roze en een blauwe. Bij kaartcontrole kan de controleur toch controleren of de drager 11-, 65+ danwel hond of fiets is? En als ik van tevoren voldoende saldo op m’n anonieme kaart zet en ik reis 4 weken lang hetzelfde traject, waarom krijg ik dan niet het abonementstarief doorgerekend?

We houden op de huidige manier wel veel beter grip op griep: 1 query op info uit het EPD met de OV-chip en je hebt een lijst met forensen, die je preventief moet ruimen.

Readers langs de weg zouden toch dit moeten kunnen lezen, hoewel ik me afvraag hoe ze omgaan met het probleem van interferentie door het staal. Voor mij verandert wat je zegt niks. De keuze moet bij de burger liggen en als die ervoor kiest kan hij nog steeds anoniem blijven. De overheid zou zijn bijdrage kunnen leveren door de database te faciliteren, waardoor er voor de fietser geen kosten bij komen kijken. Ik snap het probleem niet. Net als bij de OV chip overigens. Dit kan net zo goed anoniem gebeuren. Er staat niet voor niets ‘noodzaak’ in de Wbp.

De verhalen over het verplichten van nummerborden overtuigen niet. Een auto is een potentieel moordwapen/stormramkraak/middel tot aanslag op de koninklijke familie. Succes met voorgaande activiteiten voltooien op je fiets.

Denken is voorbehouden aan intelligentia, deze is grootstens gecorrumpeerd en geinterneerd in establishment, en dus afdoende onschadelijk gemaakt. De minderheid, waartoe ik ook mijzelf reken, is wanhopig, onmachtig, en zoekt naar elan, terwijl het tegelijkertijd een afgebrande indruk maakt. Dit is de tijd dat vele voorspellingen over massamedia en massacultuur uit komen, inclusief de dreiging van uitsluiting en crimminalisering van diegenen die zich blijven verzetten. Als wij dan uiteindelijk toch zullen worden gemerkt als terroristen kunnen we maar beter op onze rol zijn voorbereid. Ik behoor niet tot de door Bertolt Brecht omschreven Hopenden (’Die Hoffenden’).

groet,
Hans

Maar laat mij eens een andere situatie schetsen. Stel dat er in de toekomst dingen wel als verboden worden bestempeld. Een leuk ‘nederlands’ voorbeeld. Je gaat op de fiets naar de koffieshop. Oom agent loopt langs en ‘checked’ even alle geparkeerde fietsen. Op dat moment heb je een mooi lijstje van iedereen die daar dus klant is. Of bij de buren, waar ze bijbels verkopen, maar dat kun je aan de fiets niet zien :-).
Er staat nu een vinkje in een van de vele databases dat jij een drugsgebruiker bent. En dat is lastig, volgende week heb je een sollicitatie gesprek bij een overheidsinstelling, en om te bidden voor een goede afloop had je net een bijbel gekocht.
Ik hoop dat mijn punt duidelijk is, voor de tweede wereld oorlog had niemand bezwaar tegen de goed georganiseerde registratie systemen in nederland. Totdat de deportaties begonnen van de joden en er door verzetshelden aanslagen werden gepleegd om die documentatie te kunnen vernietigen.

Die verzetshelden werden in duitsland terroristen genoemd……,

—————-
Denk!

Wij zijn allen bang, betrokken als wij zijn als werknemers, ouders, loonslaven, afhankelijken, om iets te doen wat zo simpel is, namelijk niet die dingen doen die nodig zijn om onze gangen en uitingen na te trekken. Laten we geen nieuw paspoort nemen met RFID, wij doen niet mee met het EPD, wij laten onze kinderen buiten het EKD, wij betalen nog slechts contant, wij gaan weer werken voor Noppes, wij richten een nieuwe cooperatieve bank op met alleen rekeninghouders als aandeelhouders, wij richten nieuwe scholen en instituties op waar de geschiedenis niet wordt vervalst, wij gaan biologische produkten kopen, wij gaan burgerlijk ongehoorzaam zijn. Als we met velen zijn, en wij staan voor elkaar klaar als er arrestaties of inbeslagname’s dreigen, kan de overheid niet ingrijpen. Wij zijn dit land, wij zijn onze souvereiniteit, wij moeten elkaar vertrouwen.

Bertold Brecht schreef dit in de jaren ‘30 en het is exemplarisch voor hoe wij met onze loyaliteit en ons onderhuidse weerstand omgaan:

Die Hoffenden

Worauf wartet ihr?
Dass die Tauben mit sich reden lassen
Und dass die Unersättlichen
Euch etwas abgeben!
Die Wölfe werden euch nähren statt euch zu verschlingen!
Aus Freundlichkeit
Werden die Tiger euch einladen
Ihnen die Zähne zu ziehen!
Darauf wartet ihr!

groet,
Hans