Kantelen
De politie Haaglanden heeft een aantal agenten op de fiets uitgerust met camera’s op hun (fiets)helm. Vol optimisme laat het korps in de Volkskrant weten, dat gebaseerd op onderzoek uit Groot-Brittannië wordt verwacht dat er vanuit de bevolking op die manier minder agressie tegen de agenten zal worden gebruikt. En dat ook het aantal klachten over politie-optreden zal verminderen.
Het verhaal meldt verder dat de camera vanzelfsprekend uit zal staan wanneer de permanent van elektronische waarneming voorziene agent het toilet bezoekt. Ook zal de persoon die wordt opgenomen van tevoren worden gewaarschuwd. Het artikel meldt verder dat de camera’s sowieso niet altijd aan staan. De diender zet hem pas aan als hij moeilijkheden verwacht. Je moet natuurlijk niet van het ergste geval uitgaan, maar in theorie zou een agent de camera op het moment dat hij zelf een tik wil uitdelen natuurlijk ook even uit kunnen schakelen.
Ik zou als ik bij de Nederlandse politie was trouwens maar voorzichtig zijn met al te hijgerig naar de ontwikkelingen in Groot-Brittannië te verwijzen. Daar is de situatie namelijk in de afgelopen anderhalf jaar volstrekt gekanteld. De ene digitale rel na de andere heeft daar in die periode het nieuws gedomineerd. Van verzekeringsgegevens tot aan de belastinggegevens van letterlijk meer dan de helft van de bevolking bleken daar bij een meer dan tiental incidenten zoekgeraakt te zijn. Althans ze lagen te grabbel voor wie er maar een snee brood in zag. Grotendeels door stommiteiten als in de trein achtergelaten aktentassen met daarin de onbeveiligde datadragers, tot aan het ongecodeerd versturen van DVD’s met dergelijke gevoelige gegevens, gewoon door er een envelop omheen te doen, een postzegel op te plakken en het ding in de dichtstbijzijnde brievenbus te werpen. Ja soms raken die dingen daarbij zoek. De afgelopen week nog lagen gegevens van een aantal geheime diensten over onder andere Al Qaïda te grabbel doordat een medewerker zijn laptop in de trein had laten slingeren.
Het Verenigd Koninkrijk was ooit nog trots op haar voorsprong in het aantal camera’s op andere landen maar ondertussen krabt de ene na de andere parlementariër zich er achter de oren en worden openlijk de vele camera’s in het land ter discussie gesteld. Vandaag nog stelden parlementariërs voor om het DNA van mensen van wie nooit hun schuld was aangetoond te vernietigen. Net na 9/11 was namelijk een wet aangenomen die bepaalde dat het DNA van iedereen die ooit verdacht was geweest, verplicht in een landelijke database terecht zou komen, en dat dit tot zijn/haar dood nooit zou worden gewist, of iemand nou achteraf onschuldig was of niet.
Hoe schril steekt dat af tegen de situatie in Nederland, dat lange tijd bij Engeland achterop heeft gelopen in de race om bijvoorbeeld welke gemeente het snelst de meeste camera’s zou hebben geplaatst. Laten we in Nederland nou eens echt wijsheid tonen, en leren van de meest recente ervaringen bij de buren, en niet varen op oud onderzoek toen in dat land nog gedacht werd dat met in alle uithoeken camera’s, DNA-banken met ruim 60 miljoen verdachten (zoveel mensen als er in het land dus wonen), het met alle misdaad en andere wantoestanden wel snel gedaan zou zijn. Mensen voelen zich uiteindelijk juist minder prettig wanneer er te pas en te onpas door een overheid over hun schouders wordt meegekeken.
Een bijdrage van John Piek
John Piek is freelance schrijvend journalist/fotograaf en vertaler. Hij publiceert op www.shorties.nl.
Nog een keurmerk?!
Je kunt geen probleem bedenken of het is op te lossen met een keurmerk! Vorige maand nog was er een hoop gedoe om OPTA, die een keurmerk voor brave providers wilde afdwingen. Nu weer wees Sargasso op een opmerkelijk voorstel in het Europees Parlement: de Estse socialiste Marianne Mikko vindt dat bloggers nu nog wel redelijk te vertrouwen zijn. Maar om dat zo te houden moet de overheid ingrijpen. U raad het al: door een keurmerk in te voeren!
“I think the public is still very trusting towards blogs, it is still seen as sincere. And it should remain sincere. For that we need a quality mark, a disclosure of who is really writing and why,” zo zegt Mikko. Ze diende daarom deze motie in.
Verder is die motie helemaal niet zo gek, jammer dat de keurmerkmanie daar de aandacht van afleidt. Ze pleit namelijk verder voor Europa-wijd mediapluralisme en -vrijheid, journalistieke onafhankelijkheid, bevordering van mediawijsheid en, opmerkelijk, voor vergoedingen voor user generated content.
Drie waarschuwingen en dan afsluiten? Het moet niet gekker worden!
Naar aanleiding van de uitspraak van de rechtbank in Den Haag van 25 juni 2008 inzake de thuiskopieervergoeding, heeft bij XS4ALL de perstelefoon roodgloeiend gestaan. In de inmiddels beruchte overweging 4.4.3 stelt de rechtbank dat het maken van een privé-kopie van illegaal materiaal een illegale handeling is.
Stichting Brein greep deze uitspraak meteen aan om internet providers via de media opnieuw aan tafel te krijgen. Brein wil dat internet providers naar Engels en Frans model klanten die veel auteursrechtelijk beschermd materiaal up- en downloaden waarschuwen en afsluiten.
XS4ALL is niet van plan om hier aan mee te doen. De uitspraak is namelijk innerlijk tegenstrijdig. De rechtbank stelt dat kopieren uit illegale bron onrechtmatig is, maar stelt in hetzelfde vonnis dat het kopieren uit illegale bron wel verdisconteerd mag worden in de thuiskopieervergoeding. Dat kan niet. Óf downloaden mag, en worden rechthebbenden gecompenseerd via de vergoedingsregeling, óf het mag niet, maar dan kan er dus ook geen vergoedingsregeling worden toegepast. Je kunt geen vergoedingen laten betalen voor een bepaalde activiteit en tegelijkertijd zeggen dat die activiteit illegaal is. Het moet van tweeën een zijn.
Hoger beroep tegen deze uitspraak door partijen is nog mogelijk en daarmee is deze uitspraak nog niet definitief. Daarnaast heeft de rechtbank Haarlem in de zogenaamde Zoek MP3-zaak eerder gesteld dat kopieren uit illegale bron niet illegaal is. Ook onze Minster van Justitie heeft dat meerdere keren gezegd.
Los daarvan: XS4ALL vindt het niet haar taak om haar klanten in de gaten te houden. Als er in de gaten gehouden moet worden, dan is dat de taak van een opsporingsinstantie en dat zijn wij niet. Op grond van artikel 15 van de E-commerce richtlijn mag het niet eens: daarin staat dat de Europese lidstaten ISP’s niet een algemene verplichting mogen opleggen om toe te zien op de informatie die zij voor hun klanten doorgeven of opslaan, noch om actief te zoeken naar feiten of omstandigheden die op onrechtmatige activiteiten duiden. Waarschuwen mag wel.
Als XS4ALL een klacht ontvangt over het downloadgedrag van een klant, zal ze een melding doorzetten aan die klant. XS4ALL zal echter niet over gaan tot afsluiting van de internetverbinding. We hebben een contract met onze klanten waarin we beloven dat we een internetverbinding leveren. Het zou direct ingaan tegen het belang van onze klant en tegen ons eigen belang, om die levering zomaar te staken. Bovendien is internet voor de meeste mensen inmiddels zo belangrijk in het dagelijks leven, dat afsluiting volkomen disproportioneel zou zijn.
Een internetverbinding wordt voor zoveel meer gebruikt dan voor het eventueel downloaden van beschermd materiaal: veel mensen bellen via internet, ze ontvangen nieuws en doen bijvoorbeeld belastingaangifte via hun verbinding. Daarom is het nog de vraag of iemand de toegang tot het internet ontnomen mag worden. XS4ALL en Brinkhof advocaten reikten dit jaar de Internet Scriptieprijs uit aan de rechtenstudent Marcel van Kuijk die een scriptie schreef over de vraag of de burger een recht op toegang tot internet heeft. Zijn advies is juist om die reden internettoegang tot een universele dienst te maken in Nederland, een dienst die zo belangrijk is dat iedereen er recht op heeft.
Vandaag stemmen twee commissies, namelijk de ITRE (Industry, Research and Energy Committee) en de IMCO (Committee on Internal market and Consumer Protection) van het Europees Parlement in Straatsburg over het zogenaamde Telecompakket, een inititatief van de EU-commissie, waarmee de telecommunicatiemarkt in de Europese Unie opnieuw geordend moet worden. Er ligt een groot aantal vergaande amendementen op tafel. Ondanks dat in april van dit jaar het zogenaamde “Graduated Response”- plan van de Fransen het niet heeft gehaald in het Europees Parlement, ligt er vandaag een soortgelijk voorstel in de vorm van een amendement op tafel waarin de zogenaamde “Three strikes-wetgeving” wordt voorgesteld. Naar de spelregel uit het Amerikaanse honkbal “three strikes and you’re out”. Drie waarschuwingen en dan afsluiten! Maar dan zonder tussenkomst van een (scheids-)rechter.
Onze reactie: NO WAY! XS4ALL heeft zich altijd al verzet tegen het afsluiten van internetverbindingen. Dat zal zij ook blijven doen. We hebben een goed werkende klachtenprocedure waarbij onder andere anoniem contact tussen klager en beklaagde wordt gefaciliteerd. Afsluiten van internet als straf is disproportioneel en onwenselijk en mocht het werkelijk nodig zijn, dan alleen als het door een rechter wordt opgelegd.