Een belangrijke voorwaarde om een chipkaart te kunnen kraken is verlies, diefstal of het veelbesproken ongemerkt uitlezen in de openbare ruimte. Dat laatste is nu volledig te voorkomen met een nieuw Nederlands product. De chipsafe bestaat uit een hoes gemaakt van een speciaal hoog geleidende materiaal dat professioneel wordt toegepast wordt om elektromagnetische straling tegen te houden. Deze hoes biedt daarmee bescherming tegen het ongewenst uitlezen, kopiëren of zelfs veranderen van gegevens. RFID chips worden in snel toenemende mate toegepast in kaarten zoals de OV-chipkaart, de Nederlandse identiteitskaart, creditcards, bank- of toegangspassen. Ook voor het nieuwe Nederlandse RFID paspoort is er een speciale envelop beschikbaar. Zie: www.chipsafe.eu

Naast alle hosanna berichten en meningen van tegengestelde aard die op internet zijn te vinden, zullen RFID chips vanaf een bepaalde generatie (voor zover dat nu al niet het geval is) niet alleen voor data communicatie gebruikt kunnen worden, maar ook voor zaken die veel dieper ingrijpen dan de gevreesde inbreuk op de privacy. Metname de implantaten zullen verstrekkende gevolgen hebben voor de manier waarop de samenleving functioneert. Het feit dat de meesten zich nauwelijks een voorstelling kunnen maken van wat hiermee wordt bedoeld, maakt deel uit van mijn verontrusting.

Een voorbeeldje: in 2000 is op de universiteit van Huddersfield een computer gebouwd die zo klein is dat een mier die tussen zijn kaken kan vervoeren. Het apparaat was toen reeds veel krachtiger dan de machines waarop de gemiddelde computergebruiker nu werkt. Over vijf jaar van nu verwachtten de medewerkers van de universiteit een machine te kunnen bouwen met nano-technologien die 10 keer zo klein was als voornoemd appraat en 1000 keer meer rekenkracht hebben. Dan kom je al aardig in de buurt van de afmetingen van een zandkorrel wat afmetingen betreft en in de buurt van wat vandaag suppercomputers zijn kwa mogelijkheden van procesverwerking.

In theorie kunnen we met onze huidige computers alle electrische apparaten in ons huis reeds besturen. Het menselijk lichaam is een verzameling van electronische en electromagnetische systemen: dit zijn onze organen. Die kunnen in theorie niet alleen op elk willekeurig moment worden uitgelezen, maar ook van afstand worden bestuurd. Een fijne gedachte.

Het grootste probleem is dat niet iedereen aan deze technologie zal willen, terwijl, en zeker de OV-chipkaart, ons door de overheid en TLS (Trans link Systems, consortium van de 5 grootste vervoersbedrijven achter de OV-chipkaart) door de strot geduwd wordt.

Mijn praktijktesten van de OV-chipkaart zijn bedroevend: als dat systeem ooit de strippenkaarten en papieren treinkaartjes en conventionele papieren abbonnementen moet gaan vervangen, dan houd ik mijn hart vast, maar daar sluit de overheid zijn ogen voor.

Het meest wat me tegen de borst stuit is de geciteerde slogan van de OV-chipkaart: ‘een leven willen dat steeds gemakkelijker wordt.’

Het leven wordt niet gemakkelijker met die verschrikkelijke kaart, er is te slecht nagedacht over dat systeem, overzichtelijkheid is straks ver te zoeken, en laten we het maar niet over de kostenberekening hebben…
Op mijn site heb ik een aantal verslagen van OV-chipkaart reizen.